ଆହାଃ ସତେ ସେ ଶ୍ୟାମ କି ଭଙ୍ଗୀ କଲେ ଗରୁଡ଼ ପଛରୁ ଚାହାଁନ୍ତେ ମନକୁ ମୋହିଲେ ସଂସାର ଭିତରକୁ ମୁହିଁ ପଳେଇ ଆସୁଥିଲି ଏଡ଼େ ହଟିଆ ପଛରୁ ପଣତ ଟାଣି ଧଇଲେ