କେଡେ ଭିଡରେ ଛନ୍ଦିଲେ ପ୍ରାଣକୁ

କେଡେ ଭିଡରେ ଛନ୍ଦିଲେ ପ୍ରାଣକୁ ସେ କୃଷ୍ଣ କାଳୀ ଦଳା ଚରଣରେ କେତେ ଉଲ୍ଲାସିତ ପିଣ୍ଡରେ ଆତ୍ମା ସେ ବନମାଳୀ ଭରା କରୁଣାରେ

ରଜୁ ବିନା ଏଡ଼େ ଭିଡ ବନ୍ଧନ

ରଜୁ ବିନା ଏଡ଼େ ଭିଡ ବନ୍ଧନ ଆତ୍ମାକୁ ନ ବୁଝି ମିଥ୍ୟା କ୍ରନ୍ଦନ ଆହାଃ କେଡେ ମାୟା ସଂସାର ଛନ୍ଦା ଚରଣ ଚିନ୍ତା ହରି ଚନ୍ଦନ

ମହାଶୁନ୍ୟରେ ବୃକ୍ଷର ମୂଳ

ମହାଶୁନ୍ୟରେ ବୃକ୍ଷର ମୂଳ ପାଚି ଭୂମିରେ ପଡେ ଫଳ ଜଗୁଆଳ ଫଳ ଅନାଶକ୍ତ ସବୁ ଲୋଟିନିଏ ମହାକାଳ

ଉର୍ଦ୍ଧକୁ ଚାହିଁଲେ ଅନ୍ତରୀକ୍ଷ

ଉର୍ଦ୍ଧକୁ ଚାହିଁଲେ ଅନ୍ତରୀକ୍ଷ ସାମ୍ନାକୁ ଚାହିଁଲେ ସଂସାର ବୈକୁଣ୍ଠକୁ କେଉଁ ସଡକଟି ଖୋଜିବା ଆନନ୍ଦ ଅପାର

ଚର୍ମ ଚକ୍ଷୁକୁ ଅଧାଗଢା

ଚର୍ମ ଚକ୍ଷୁକୁ ଅଧାଗଢା ଜୀବ ଆତ୍ମାକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଛନ୍ଦା ପାଦ ଛୁଇଁଥାନ୍ତି ଆଶା ରହିଲା ଅପୂର୍ଣ୍ଣ

ଅଧାଗଢାଙ୍କୁ କୁଣ୍ଡାଇଲେ ହୋଇବି ପୂର୍ଣ୍ଣ

ଅଧାଗଢାଙ୍କୁ କୁଣ୍ଡାଇଲେ ହୋଇବି ପୂର୍ଣ୍ଣ ଚୁର୍ଣ୍ଣ ହୋଇବ ଅହଂ ଧ୍ବଂସ ହେବ ବିକାର ରୁକ୍ମଣୀ ବ୍ରହ୍ମଦାରୁ ଛନ୍ଦା ଚରଣରେ ଚିତ୍ତ ସମର୍ପିଲେ ସୁସ୍ଥିର ଆତ୍ମା ଓଁ ଅ ଉ ମକାର

ବ୍ରହ୍ମଦାରୁ ଆସିଛୁ ଶ୍ରୀପୁରୁଷୋତ୍ତମ କ୍ଷେତ୍ରରୁ

ବ୍ରହ୍ମଦାରୁ ଆସିଛୁ ଶ୍ରୀପୁରୁଷୋତ୍ତମ କ୍ଷେତ୍ରରୁ ବଳଭଦ୍ର ଜଗନ୍ନାଥ ସୁଭଦ୍ରା ଆଧାର କମଳା ଅଣାକ୍ଷର ଅଜପା ବିନ୍ଦୁ ନବ ଭକ୍ତିରେ ଛନ୍ଦା ଶିବ ସେବାରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ବୈଷ୍ଣବ ହୃଦ ଅଳା