କଦମ୍ବ ଛାଇ ବୋଲେ ରାଧେ ରାଧେ

କଦମ୍ବ ଛାଇ ବୋଲେ ରାଧେ ରାଧେ ରାଧେ ରାଧେ ବୋଲେ ମୁରଲୀ ସ୍ଵନ ଯମୁନା ଜଳ ବୋଲେ ରାଧେ ରାଧେ ରାଧେ ରାଧେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ହୃଦୟ ସ୍ପନ୍ଦନ

ତୋର ପାଦେ ପଡୁଛିରେ କ୍ରୋଧ

ତୋର ପାଦେ ପଡୁଛିରେ କ୍ରୋଧ କେବେ ନ ପଶିବୁ ମୋ ହୃଦରେ ହୃଦୟରେ ସାଇତିଛି ଗୋବିନ୍ଦ ମୁଁ ନିତି ପୂଜାକରେ ଛନ୍ଦା ପାଦ

ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କୃଷ୍ଣ ଅର୍ଜୁନ ସଖା

ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ କୃଷ୍ଣ ଅର୍ଜୁନ ସଖା ଅର୍ଜୁନ ସଖା ରୁକ୍ମଣୀ ପ୍ରାଣ ରୁକ୍ମଣୀ ପ୍ରାଣ ବାସୁଦେବ ବାସୁଦେବ ଅଭୟ ଚରଣ

କୃଷ୍ଣ ତୁମ୍ଭେ ଯାହାର ହେଲ

କୃଷ୍ଣ ତୁମ୍ଭେ ଯାହାର ହେଲ ତାହାର ହୋଇଗଲ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଛନ୍ଦା ଚରଣ ଛୁଇଁବା ଆଶା ହେ କୃଷ୍ଣ ରହିଗଲା ଅପୂର୍ଣ୍ଣ

ନିମ୍ବ କାଠରେ ଦିଅଁ ଗଢା ହେଲେ

ନିମ୍ବ କାଠରେ ଦିଅଁ ଗଢା ହେଲେ ବିଶ୍ୱ କର୍ମା ହେଲେ ସ୍ୱୟଂ ବଢ଼େଇ ଦର୍ଶନ ନିମନ୍ତେ ଶ୍ରୀମନ୍ଦିର ଗଲେ ଗୋରୀ ବେତରେ ଦିଏ ବାଡେଇ

ଆଶା ପୁଟୁଳିଟିଏ ମନରେ ଜାକିକି

ଆଶା ପୁଟୁଳିଟିଏ ମନରେ ଜାକିକି ଜୀବ ସଂସାର ଦାଣ୍ଡରେ ଭ୍ରମୁଥାଏ ପାଇଲେ ହସେ ନିରାଶାରେ କାନ୍ଦେ ପରମାନନ୍ଦ ଗୋବିନ୍ଦକୁ ଭୁଲିଯାଏ

ଇଏ ସେହି ଶଶୀ ସୂର୍ଯ୍ୟ ନୟନ ଲୋ ପ୍ରାଣ ମିତଣୀ

ଇଏ ସେହି ଶଶୀ ସୂର୍ଯ୍ୟ ନୟନ ଲୋ ପ୍ରାଣ ମିତଣୀ ସେହି ଇଏ ଯିଏ ଶ୍ରୀରାଧା ଚିତ୍ତକୁ କରିଥିଲେ ଚୋରି ମାନ ମନା ଯଶ ଗାଅନା କିବା ତାଙ୍କୁ ଏମିତି ଚାହାଁନା ଛନ୍ଦା ପାଦ ଛୁଇଁ ସଂସାରକୁ କେହି ନ ପାରିଛି ଫେରି