କୃଷ୍ଣ କୃଷ୍ଣ କୃଷ୍ଣ ଉଚ୍ଚରେ ଡାକ ଲୋ ପ୍ରାଣ ଶାରୀ

କୃଷ୍ଣ କୃଷ୍ଣ କୃଷ୍ଣ ଉଚ୍ଚରେ ଡାକ ଲୋ ପ୍ରାଣ ଶାରୀ ବ୍ରହ୍ମଦାରୁ ଅଧାଗଢାଙ୍କର ନାହିଁ ପାଦ ଚରଣ କାନ ରାମ ରାମ ରାମ ଉଚ୍ଚରେ ଡାକ ଲୋ ପ୍ରାଣ ଶାରୀ କିଏ ଅଛି ଏମିତି ସଂସାରେ ୟାଙ୍କୁ ନ ଦେଇଛି ମନ

କୃଷ୍ଣ ନାମ ବ୍ରହ୍ମ କୃଷ୍ଣ ରୂପ ସୁଧା

କୃଷ୍ଣ ନାମ ବ୍ରହ୍ମ କୃଷ୍ଣ ରୂପ ସୁଧା ଝୁରି ଝୁରି ମଲା ତୁମ୍ଭ ଶ୍ରୀରାଧା ଶରଣକୁ ନିଅ ହେ ବନମାଳୀ ଅସହ୍ୟ ହେଲା ସଂସାର ବାଧା

ଶ୍ୟାମ ନାଗର ହେ କେମିତି ଏମିତି ଭୁଲିଲ

ଶ୍ୟାମ ନାଗର ହେ କେମିତି ଏମିତି ଭୁଲିଲ ତୁମ୍ଭ ରାଧା କିବା ଆଦୌ ନ ପଡେ ମନରେ ମଧୁର ବଂଶୀ କେଡେ ହେଲୁ ନିଷ୍ଠୁର ହୃଦୟ ରାଧା ଡାକ ଥରେ ନ ପଡିଲା ମୋ କର୍ଣ୍ଣରେ

ଅମୁଁହା ଦେଉଳରେ ଦିଅଁ ମୋ ଅନନ୍ତ

ଅମୁଁହା ଦେଉଳରେ ଦିଅଁ ମୋ ଅନନ୍ତ ଶୟନ ଶୁଖିଲା ଚନ୍ଦନ ପେଡି ମଉଳିଲା ଫୁଲ ମାଳ ଅନ୍ତ ହେଲା ମୋ କାଳ ଥରୁଟେ ନ ଭେଟିଲି ଏହି ମୁଢ ଅଜ୍ଞାନ ଆତ୍ମା ହୁଏ ଡହଳ ବିକଳ

ଥିଲା ଵାଲାର ସମ୍ବଳ ପଦବୀ ସମ୍ପଦ

ଥିଲା ଵାଲାର ସମ୍ବଳ ପଦବୀ ସମ୍ପଦ ଅସହାୟର ଏକମାତ୍ର ସମ୍ବଳ ଶ୍ରୀହରି ମୁହିଁ ମୂଢ଼ ଅଜ୍ଞାନ ପାମର ପାପ କୁଢ଼ ଆଶା ଭରସା ସର୍ବସ୍ଵ ମୁରଲୀ ଧାରୀ

ଶରୀରକୁ ତତ୍ୱକୁ ଶିଖୁଛି

ଶରୀରକୁ ତତ୍ୱକୁ ଶିଖୁଛି କହ୍ନେଇକୁ ପ୍ରାଣ ବିକିଛି ଦେବେକି କିବା ଶରଣ ଏହି କଥାକୁ ଭାବୁଅଛି

ଦେହକୁ ଲାଗିଛି ଜରା ବ୍ୟାଧି

ଦେହକୁ ଲାଗିଛି ଜରା ବ୍ୟାଧି ମନକୁ ଘେରିଛନ୍ତି ଷଡ ରିପୁ ଅଥଳ ଅକୂଳ ଭଵ ସାଗର ତରିବୁ ହରି ନାମ ଯଦି ଜପୁ