ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ପୂଜା ପାଇଁକି ବନସ୍ପତି ଭଣ୍ଡାର ଖୋଲିଛି କାମିନୀ କାଞ୍ଚନ ବାସନା ରସନା ସର୍ବ ଉଜାଗର ଦେହ ଅମୁହାଁ ଦେଉଳ ଦେବତା ସର୍ବଦା ଅପୂଜା ନିଶା ଖୋର ଗରାଖ ମଦ ବେପାରୀ ସୌଦାଗର

ଅତି ଶୁଦ୍ଧ ପ୍ରେମରେ ବୋଳି ଦେଇଥା

ଅତି ଶୁଦ୍ଧ ପ୍ରେମରେ ବୋଳି ଦେଇଥା କ୍ଷୀର ସର ସମ ଘେନିବେ ନନ୍ଦ ବାଳ ଭକ୍ତ ପ୍ରହଲ୍ଲାଦ ହରି ସର୍ବ ହୃଦ ବାସୀ ଶ୍ରୀରାଧା ଚିତ୍ତ ଚୋର ସ୍ନେହଁ କାଙ୍ଗାଳ

ଅଭାବ ସୂତାରେ ଅଖିଳ ସଂସାର ବାନ୍ଧି

ଅଭାବ ସୂତାରେ ଅଖିଳ ସଂସାର ବାନ୍ଧି ନବଧା ଦୃଢ଼ ଭକ୍ତି ବନ୍ଧନରେ ଦାରୁବ୍ରହ୍ମ ଏନ୍ତୁଡ଼ିରୁ ଜୁଇ ଜୀବନ ଯାତ୍ରା କରୁଅଛି ହୃଦରେ ଗାଇ ହରେ କୃଷ୍ଣ ହରେ ରାମ

ବଡ କିଛି ମାଗୁ ନାହିଁ ତୁମକୁ ହେ ଚକାଡୋଳା

ବଡ କିଛି ମାଗୁ ନାହିଁ ତୁମକୁ ହେ ଚକାଡୋଳା କେବଳ ତୁମ ପଦ୍ମ ପାଦ ଦୁଇଟି ବଢ଼େଇ ଦିଅ ମାଆ କମଳା ସେବିତ ପାଦକୁ ଟିକେ ଛୁଇଁଯିବି ମୋ କାଳ ସରିଲା ରତ୍ନ ସିଂହାସନେ ବସିଥାଅ

ଇନ୍ଦ୍ରିୟମାଙ୍କୁ ଯାହା ସୁଆଦ

ଇନ୍ଦ୍ରିୟମାଙ୍କୁ ଯାହା ସୁଆଦ ତାକୁ ବିକି ଚଳେ ସଂସାର ଛନ୍ଦା ପାଦ ହୃଦ ନ ବୁଝନ୍ତି ହୃଦୟଟି ତାଙ୍କର କଂସାର

ରବି କର ଲଭି କମଳ କେଡେ ପୁଲକିତ

ରବି କର ଲଭି କମଳ କେଡେ ପୁଲକିତ ମୁହିଁ କେଡେ ମହାପତିତ ହେ ବନମାଳୀ ଛନ୍ଦାପାଦ ଅପେକ୍ଷାରେ ଜୀବନ ସରିଗଲା ନିଜ ହାତଗୁନ୍ଥା ମଲ୍ଲୀ ମାଳ ଗଲା ଝାଉଁଳି

ହୃଦୟରେ କୋଟି କମଳ କଢିମାନଙ୍କର ଅପେକ୍ଷା

ହୃଦୟରେ କୋଟି କମଳ କଢିମାନଙ୍କର ଅପେକ୍ଷା ଥରୁଟିଏ ଛନ୍ଦା ଚରଣ ଛୁଇଁଦେବାକୁ ହେ ଗୋବିନ୍ଦ ମୁରଲୀ ଥୋଇ ହେ କୃଷ୍ଣ ହେଲ ନିମ୍ବ ପିତା ଦାରୁ କିଏ ବୁଝାଇବ ଆତ୍ମାକୁ ଛୁଇଁବା କେଡେ ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ଦ