ଅତି ବଡ ଅମାନିଆ ମୋର ମନ ପାରାରେ

ଅତି ବଡ ଅମାନିଆ ମୋର ମନ ପାରାରେ ଉଡ଼ିଯା ଉଡ଼ିଯା ଉଡ଼ିଯା ତୁ ଶ୍ରୀମନ୍ଦିର ପୁରୀ ପତିତପାବନବାନା ଡାକେ ଆସ ପାପୀ ତପି ଆତ୍ମା ଚିନ୍ତଇ ଅଧାଗଢା ବାନ୍ଧିଲେଣି ଡୋରି

ବାଟରେ ଘାଟରେ ରାଧା ରାଧା ରାଧା ବୋଲି

ବାଟରେ ଘାଟରେ ରାଧା ରାଧା ରାଧା ବୋଲି ପ୍ରାଣ ଖିଆ ମୂରଲୀରେ ଆଉ ବାଜନା ବାଜନା ଲୋକହସା ହେବି କୃଷ୍ଣ ପ୍ରେମ ସୁମରି କାନ୍ଦିବି ବଂଶୀ ସତେ କିବା ଭେଟିବି ନନ୍ଦ ସୁତ କାହ୍ନା

ମୋର ଦେହ ପଞ୍ଜୁରୀରେ ନାଲି ଥଣ୍ଟ ଶୁଆ କଳା ଶାରୀ

ମୋର ଦେହ ପଞ୍ଜୁରୀରେ ନାଲି ଥଣ୍ଟ ଶୁଆ କଳା ଶାରୀ ଦିବସ ରଜନୀ ଜପୁଥାନ୍ତି ମଧୁର ହରେ କୃଷ୍ଣ ହରେ ରାମ ଏଗାର ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ପଚିଶ ପ୍ରକୃତି ବହୁତ ବଡ ମୋ ସଂସାର ଶୁଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା ଥିଲେ ବି ଶୁଣିପାରେ ନାହିଁ ବହୁତ କାମ

ଅତି ଅସହାୟ ଅବସ୍ଥା ନିଶ୍ଚୟ ଦିଶୁଥିବ ଚକାଆଖକୁ

ଅତି ଅସହାୟ ଅବସ୍ଥା ନିଶ୍ଚୟ ଦିଶୁଥିବ ଚକାଆଖକୁ ଶୁଭୁ ଥାଇପାରେ ନ ପାରେ ମୋର ଆକୁଳ ପ୍ରାର୍ଥନା କେବଳ ଅଭୟ ଛନ୍ଦା ଚରଣରେ ଥରୁଟିଏ ଲୋଟିବି ରୁକ୍ମଣୀ ଜୀବନ ହେ ତୁମ୍ଭେ କି ମୋ ଅନ୍ତର ଜାଣନା

ଅସ୍ତାଚଳଗାମୀ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସର୍ଵଦା ଅନ୍ତରୀକ୍ଷେ ବିରାଜ

ଅସ୍ତାଚଳଗାମୀ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସର୍ଵଦା ଅନ୍ତରୀକ୍ଷେ ବିରାଜ ଯେସନେ ବୈଷ୍ଣବ ହୃଦୟେ ବ୍ରହ୍ମଦାରୁ ଦେବରାଜ କୃଷ୍ଣାଷ୍ଟମୀ ମଧ୍ୟରାତ୍ରି କୋଟି ପୂର୍ଣ୍ଣୀମା ଚନ୍ଦ୍ର ଆଭା ତକ୍ଷଣେ ଉଦ୍ଧରିଲେ ଗ୍ରାହ୍ୟଗ୍ରସ୍ତ ଆକୁଳ କରିରାଜ

ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥ ସଚ୍ଚିଦାନନ୍ଦ

ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥ ସଚ୍ଚିଦାନନ୍ଦ କରୁଣା ମଙ୍ଗଳ ବିଗ୍ରହ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସୁଧାକର ନୟନ ଅଖିଳ ଜୀବେ ଅନୁଗ୍ରହ

ବାଟରେ ଚାଲିଲେ ଲକ୍ଷ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତି

ବାଟରେ ଚାଲିଲେ ଲକ୍ଷ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତି ନିର୍ମଳ ଭାବରେ ପ୍ରାପ୍ତି ଗୋବିନ୍ଦ ଯାହା ଉପରେ ଚକାଆଖି ଦୃଷ୍ଟି ସେ ବୁଝିପାରେ ଏହାର ଆନନ୍ଦ