ଶୁଭକୁ ଲାଭ ଗୋବିନ୍ଦ ଗୋବିନ୍ଦ ଲାଭ ଶୁଭକୁ ନିର୍ମଳ ହୃଦୟ ହେଲେ ଗୋବିନ୍ଦ ଲାଭ ଭାବକୁ

ଜୀବ ଭିତରେ ମାନବ ଜନମ ଦୁର୍ଲଭ

ଜୀବ ଭିତରେ ମାନବ ଜନମ ଦୁର୍ଲଭ ଦିଅଁଙ୍କ ଭିତରେ ଆତ୍ମା ରୁକ୍ମଣୀ ବଲ୍ଳଭ ସର୍ବଦା ପରହିତରେ ଜୀବନ ବୈଷ୍ଣବ ବାଇଶିପାହାଚ ଚଢ଼ିଲେ କୃଷ୍ଣ ସୁଲଭ

ଅତି ପ୍ରଭାତରୁ ସପରିବାର ଆସିଅଛୁ ଶ୍ରୀପୁରୁଷୋତ୍ତମ

ଅତି ପ୍ରଭାତରୁ ସପରିବାର ଆସିଅଛୁ ଶ୍ରୀପୁରୁଷୋତ୍ତମ ଏଗାର ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଆତ୍ମା ଦେହ ଦେଖିବୁ ଆତ୍ମା ଦାରୁବ୍ରହ୍ମ ମନ ମୁନ କରି ଚେତନା ଉଜାଗରେ ଗୁନ୍ଥିଛି ହୃଦ ପଦ୍ମ ଭୁଜ ବିସ୍ତାରି ଘେନିଲେ ଅଧାଗଢା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମନସ୍କାମ

ଯିଏ ଯେତେ ଝୁରେ ଛନ୍ଦା ପାଦକୁ

ଯିଏ ଯେତେ ଝୁରେ ଛନ୍ଦା ପାଦକୁ ତାହାଠୁଁ ସେତିକି ଦୂର ବନମାଳୀ ଆହାଃ କେତେ ଝୁରି ରାଧା ମଲା ଆଖିରୁ ନିଦ ହଜିଲା ଭାଳି ଭାଳି

ମୋ ମନ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ସବୁ ଶୋଇ ପଡିଲେ

ମୋ ମନ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ସବୁ ଶୋଇ ପଡିଲେ ଆତ୍ମା ଖୋଜେ ଅଧାଗଢାଙ୍କ ଛନ୍ଦା ପାଦ ଖୋଜିବାର ସକଳ ବାଟ ସରି ଗଲାଣି ପାପୀ କାନକୁ ନ ଶୁଭିଲା ବଂଶୀ ନାଦ

ମୋର ହୃଦୟ ମହୋଦଧିର ବେଳା ଭୂଇଁଟିଏ

ମୋର ହୃଦୟ ମହୋଦଧିର ବେଳା ଭୂଇଁଟିଏ ତୁମ୍ଭେ ଭାଵ ଜୁଆର ମୋ ଆତ୍ମା ଚକାଡୋଳା ସାଇତି ରଖିଛି ମୁହିଁ ଅଶେଷ ଭକତି ଶାମୁକା ଥରେ ନାଚି ଆସ ହେ ଛନ୍ଦା ପାଦ କାଳି ଦଳା

ମଧୁର ଅତି ମଧୁର ମୋହନଙ୍କର ବେଣୁ ସ୍ଵନ

ମଧୁର ଅତି ମଧୁର ମୋହନଙ୍କର ବେଣୁ ସ୍ଵନ କର୍ଣ୍ଣକୁ ଶୁଭିଲେ ମୋ ହୃଦୟକୁ ଦିଏ ହାଣିକି ଶୁଣିଲେ ମଲି ନ ଶୁଣିଲେ ମଲି ସଜନୀ ଲୋ ରାଧା ପ୍ରାଣ ଶାରୀ ସଦା ଝୁରେ ବେଣୁ ପାଣିକି