ଏଡିକି ମଉନ କିମ୍ପାଇଁ କୁହ ହେ ବ୍ରହ୍ମଦାରୁ

ଏଡିକି ମଉନ କିମ୍ପାଇଁ କୁହ ହେ ବ୍ରହ୍ମଦାରୁ ସତରେ କି ନ ଶୁଣ ମୋ ଅନ୍ତର ବେଦନା ଚକାଡୋଳା ଭଳି କେହି ମୋତେ ଚାହେଁନା କିଏ ଆଉ ଘେନିବ ମୋ ଜୀବନ ଯାତନା

ଯେଉଁ ଛନ୍ଦା ଚରଣ ସ୍ପର୍ଶ ପାଇଁ ମନ ଅତ୍ୟନ୍ତ ବ୍ୟାକୁଳ

ଯେଉଁ ଛନ୍ଦା ଚରଣ ସ୍ପର୍ଶ ପାଇଁ ମନ ଅତ୍ୟନ୍ତ ବ୍ୟାକୁଳ ଯେଉଁ ପାଦ ସ୍ପର୍ଶ କରି ଆତ୍ମା ନୃତ୍ୟ କରେ ଅତି ସୁଖେ ସେହି ଦୁଇ ଚରଣ ମୋ ନିଜ ଜନନୀ କମଳା ହସ୍ତରେ ସେହି ଚରଣ ସ୍ପର୍ଶ ନ ପାଇ ରାମ କାନ୍ଦଇ ଅତି ଦୁଃଖେ

ହୃଦୟ ବୃନ୍ଦାବନରେ ତୁମ ଲାଗି ଅପେକ୍ଷା

ହୃଦୟ ବୃନ୍ଦାବନରେ ତୁମ ଲାଗି ଅପେକ୍ଷା ହେ ବାସୁଦେବ ହେ ଗୋବିନ୍ଦ ଥରେ ଆସ ଆତ୍ମା ଝୁରି ମରେ ଛନ୍ଦାପାଦରେ ଲୋଟିବ ହେ ବ୍ରହ୍ମଦାରୁ ହେ କୃଷ୍ଣ ନାହିଁ ଅନ୍ୟ ଶୋଷ

ଯେତେ ପରିପାଟି କଲେ ଦେହକୁ

ଯେତେ ପରିପାଟି କଲେ ଦେହକୁ ସେତେ ବଢେ ଆଶା ତୃଷ୍ଣା ଭୋକ କେବଳ ଜରା ବ୍ୟାଧି ଦୁଃଖ ଲାଭ ଯେସନେ ଲବଣ ଲଭିଲେ ଜୋକ

ମୋ ଚିନ୍ତାମଣୀ ରହିଲେ ସ୍ମୃତିର

ମୋ ଚିନ୍ତାମଣୀ ରହିଲେ ସ୍ମୃତିରେ ମନ ଦେହ ପଞ୍ଜୁରୀରେ ଛଟ ପଟ ବୈଷ୍ଣବର ଦୁଆରେ ମୁଣ୍ଡ ଗୁଞ୍ଜିଲି ବଂଶୀଧର ହୋଇବେ କି ଭେଟ

ଶୋଷରେ ମୋ ତଣ୍ଟି ଶୁଖି ଯାଉଛି

ଶୋଷରେ ମୋ ତଣ୍ଟି ଶୁଖି ଯାଉଛି ଛନ୍ଦା ଚରଣରେ ଭରିଅଛି ମକରନ୍ଦ ଡାକି କାଣିଚାଏ ଦେଲେ ସରିଯିବକି ତୁହି ମୋ ଆତ୍ମା କିମ୍ପାଇଁ ଏଡ଼େ ଛନ୍ଦ

ହାଏ କୃଷ୍ଣ ହାଏ କୃଷ୍ଣ ହାଏ କୃଷ୍ଣ ହାଏ କୃଷ୍ଣ

ହାଏ କୃଷ୍ଣ ହାଏ କୃଷ୍ଣ ହାଏ କୃଷ୍ଣ ହାଏ କୃଷ୍ଣ ଭଜି ଶ୍ରୀରାଧାର ଚାଲିଯାଉ ଦୁଃଖୀ ଜୀବନ ତୁମ୍ଭେତ ରହିଲ ଶ୍ରୀକ୍ଷେତ୍ରରେ ମୋର ଆତ୍ମା ଧର୍ମ ଅର୍ଥ କାମ ମୋକ୍ଷରେ ନ ଲଗାଇ ମନ