ବ୍ରହ୍ମଦାରୁ ଚକାଡୋଳା ମୋ ଆତ୍ମା ଅଣସର ଘରେ

ବ୍ରହ୍ମଦାରୁ ଚକାଡୋଳା ମୋ ଆତ୍ମା ଅଣସର ଘରେ ଜୀବ କୋଇଲି ଝୁରି ମରୁଛି ସଂସାର ଜଞ୍ଜାଳରେ ବାୟୁ ବିନା ଆକୁଳ ବ୍ୟାକୁଳ ଯେହ୍ନେ ପିଣ୍ଡ ପ୍ରାଣ ଅପେକ୍ଷାରେ ଦିବସ ରଜନୀ ବୈଷ୍ଣବଙ୍କ ଓଳିରେ

ନିଷ୍ପାପ ମଧୁମକ୍ଷୀ ମଧୁରେ

ନିଷ୍ପାପ ମଧୁମକ୍ଷୀ ମଧୁରେ କାଳିଆ ଭ୍ରମର ପାଦରେ ମାନିନୀ ଶ୍ରୀରାଧାର ମାଧବ ସୁକ୍ଷ୍ମ ରୂପରେ ଅଣୁ ରେଣୁ କୋଇଲି ମଧୁର କଣ୍ଠରେ ସକଳ ବୈଷ୍ଣବ ହୃଦୟରେ ଆତ୍ମା ରାଧିକାକୁ ଡ଼ାକୁଥାନ୍ତି କୃଷ୍ଣ ଫୁଙ୍କି ମୋହନ ବେଣୁ

ଯିଏ ତୁମ୍ଭଙ୍କୁ ସବୁଠାରୁ ଅତି ନିକଟରେ

ଯିଏ ତୁମ୍ଭଙ୍କୁ ସବୁଠାରୁ ଅତି ନିକଟରେ ପାଇଲା ହେ କୃଷ୍ଣ ଜୟଦେବ ଶ୍ରୀଗୀତଗୋବିନ୍ଦର ନାୟିକା ସୁନ୍ଦରୀ ଶ୍ରୀରାଧା ଯାହାର ଦୃଢ଼ ଆଲିଙ୍ଗନ ଲଭିବାକୁ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ହେଲେ ମୂର୍ଛିତ ବାଲ୍ମୀକି ରାମାୟଣ ନାୟକଙ୍କୁ ଝୁରି ଝୁରି ହୋଇଲିଣି ଅଧା

ହୃଦୟ କମଳ କେଶରରେ ନିଦ୍ରା ଯାଇଛି ଭକ୍ତି

ହୃଦୟ କମଳ କେଶରରେ ନିଦ୍ରା ଯାଇଛି ଭକ୍ତି ଯିଏ ଏକା ନନ୍ଦୀଘୋଷ ରଥ ଭିଡ଼ିବାକୁ ସମର୍ଥ ଗୁଣ୍ଡିଚା ଯାତ୍ରା ଆହୁରି ଅଛି ଏଗାର ଦିବସ ବାକି ଏଗାର ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତୁ ତେଜି କାମ ଅର୍ଥ

ସ୍ଥୁଳ ଆଉ ସୁକ୍ଷ୍ମ ଶରୀରର ବାହାରେ

ସ୍ଥୁଳ ଆଉ ସୁକ୍ଷ୍ମ ଶରୀରର ବାହାରେ ନୀଳକନ୍ଦର ନିବାସୀ ପରମ ପୁରୁଷ ଭୃଣ ଅବସ୍ଥାରୁ ମାଆ ସ୍ଥନରେ କ୍ଷୀର ନନ୍ଦ ନନ୍ଦନ ପାନ କରି ଚିର ହରଷ

ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ବୁଦ୍ଧିରେ ଯାହାଙ୍କୁ ପହଞ୍ଚି ନ ହେବ

ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ବୁଦ୍ଧିରେ ଯାହାଙ୍କୁ ପହଞ୍ଚି ନ ହେବ ତାହାଙ୍କ କଳ୍ପନାରେ ହେଲି ମୁହିଁ ସଦା ବାଇ ସତରେ କିବା ଛନ୍ଦା ଚରଣକୁ ଆତ୍ମା ଛୁଇଁବ ଅମୁହାଁ ଦେଉଳ ଚାରି ପାଖରେ ବୁଲୁଥାଇ

ଡାଳରେ ଫୁଟୁ ଭୂମିରେ ଲୋଟୁ

ଡାଳରେ ଫୁଟୁ ଭୂମିରେ ଲୋଟୁ ଆମେ ହେଲୁ ଅତି ନିଷ୍ପାପ ଫୁଲ ବନମାଳୀ ତୋର ଶରଣ ଗଲୁ ଗଳାରେ ଲମ୍ବିଲେ ଲଭିବୁ ମୁଲ