ରାଧିକା ରାଧିକା ବୋଲିକି ମୁରଲୀ

ରାଧିକା ରାଧିକା ବୋଲିକି ମୁରଲୀ ଝୁରି ଝୁରି ମରେ କାହିଁ କେବେ ମୋର ନାମ ଧରିତ ନ ଡାକିଲା ଥରେ ହାତ ନ ଧରି ରାଧିକାର ଆତ୍ମା ଚୋରି କଲେ ଶ୍ୟାମ ମୋତେ ଥରେ ଡାକିଲେ ନାହିଁ ବୁଡ଼ିଲି ଭାବ ନିରେ

ମନୁଷ୍ୟର ଶୋଭା ସୁବିଚାର

ମନୁଷ୍ୟର ଶୋଭା ସୁବିଚାର ପ୍ରକୃତିର ଶୋଭା ବୃକ୍ଷ ଲତା ସବୁଠାରୁ ଶୋଭା ଚକାଆଖି ସଂସାରେ ଯେତେ ଦେବତା

ଲୀଳାମୟ ହରି ସର୍ବ ହୃଦେ ପୁରି

ଲୀଳାମୟ ହରି ସର୍ବ ହୃଦେ ପୁରି ନବଧା ଭକ୍ତିରେ ପାଳୁଅଛି ଜଗତ ଅବହେଳାକୁ ଅପଲକ ଦାରୁବ୍ରହ୍ମ ଅଖିଳ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ମାୟାରେ ମୋହିତ

ସୁନା ଶରୀର ହୋଇଲା ବେଙ୍ଗି ପିତଳ

ସୁନା ଶରୀର ହୋଇଲା ବେଙ୍ଗି ପିତଳ ଜରା ବ୍ୟାଧି ଇନ୍ଦ୍ରିୟଙ୍କ ମେଳରେ ରହି ଏକା ଗୋବିନ୍ଦ ସେ ଏଡ଼େ ମାୟା କଲା ଛନ୍ଦା ପାଦ ମୋ ସ୍ମରଣ ରହିଲା ନାହିଁ

କମଳ ପାଖୁଡାରେ କମଳାର ଶୋଭା

କମଳ ପାଖୁଡାରେ କମଳାର ଶୋଭା କମଳ କେଶରେ କମଳା ଦେହ ଗନ୍ଧ କଳା ଭ୍ରମର ଚୁମିଲା ଏଡିକି ନିବିଡ଼େ ମଞ୍ଜି ତନୁ ହେଲା ନବଘନରେ ନିର୍ବନ୍ଧ

ଜୀବ ପାପ କର୍ମରେ ଜୀବ ପୂଣ୍ୟ ଧର୍ମରେ

ଜୀବ ପାପ କର୍ମରେ ଜୀବ ପୂଣ୍ୟ ଧର୍ମରେ ନିରନ୍ତର ହୃଦ କମଳେ ସ୍ମରେ କମଳା ପତି ତୀର୍ଥ ଜଳ ସ୍ନାନରେ କୃଷ୍ଣ କୀର୍ତ୍ତନ ସ୍ଥଳରେ ହେ ବାଳ ଗୋପାଳ ତୋ ଛନ୍ଦା ପାଦ ଗତି

ତୁମ୍ଭେ ଅକ୍ଷର ବ୍ରହ୍ମ ରୁକ୍ମଣୀ ଆତ୍ମା ବାସୁଦେବ

ତୁମ୍ଭେ ଅକ୍ଷର ବ୍ରହ୍ମ ରୁକ୍ମଣୀ ଆତ୍ମା ବାସୁଦେବ ସଦା ସର୍ବଦା ଆର୍ତ୍ତତ୍ରାଣ ତତ୍ପର ଶ୍ରୀଗୋବିନ୍ଦ ତୁମ୍ଭେ ବ୍ରହ୍ମଦାରୁ ବଳଭଦ୍ର ସୁଭଦ୍ରା ଜଗନ୍ନାଥ ସନାତନ ସାରଥୀ ପହଣ୍ଡି ବିଜୟ ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ଦ