ମୋର ଆତ୍ମା ତୁମ୍ଭଙ୍କୁ ଯେତିକି ଝୁରେ ହେ କେଶବ

ମୋର ଆତ୍ମା ତୁମ୍ଭଙ୍କୁ ଯେତିକି ଝୁରେ ହେ କେଶବ କେବଳ ତୁମ ପାଇଁକି ଆଖିରୁ ଯେତେ ଲୁହ ଝରେ ଅନ୍ତର୍ଯ୍ୟାମୀ ହୋଇଥିଲେ ବୈକୁଣ୍ଠ ତେଜିଣ ଆସନ୍ତ ଗରୁଡ ପୃଷ୍ଠରୁ ଓହ୍ଲାଇଣ ଆଲିଙ୍ଗନ କରନ୍ତ ଥରେ

ତୁମ୍ଭେ ଅବତରିଲେ ପଦାଙ୍କରେ କମଳ ଫୁଟେ

ତୁମ୍ଭେ ଅବତରିଲେ ପଦାଙ୍କରେ କମଳ ଫୁଟେ ହେ ବାସୁଦେବ ହେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଶଶୀ ଚକାଆଖି ତୁମ୍ଭେ ଠାରିଦେଲେ ମାୟା ତୁଟେ ଥରୁଟିଏ ତୁମ୍ଭ ମହନୀୟତାରେ ପାଶକୁ ଡାକ କମଳା ଜୀବନ ଛନ୍ଦା ଚରଣେ ଲୋଟିବି ଅନାଥ ହୋଇ ବୁଲୁଛି ସଂସାର ହାଟେ

ବାର ବାର ଯୋଡି ମୋର ପାଦ ପାଣି

ବାର ବାର ଯୋଡି ମୋର ପାଦ ପାଣି ଅତି ସମ୍ଭ୍ରମରେ ପ୍ରଣାମ କରେ ଅଚ୍ୟୁତ ଆକୁଳ ବ୍ୟାକୁଳ ପ୍ରାଣ ଛୁଇଁବାକୁ ପାଦ ହେ ରୁକ୍ମଣୀ ନାଥ ଶିରରେ ରଖ ହାତ

ହେ ବାସୁଦେବ ତୁମ୍ଭେ ଗୁଣନିଧି

ହେ ବାସୁଦେବ ତୁମ୍ଭେ ଗୁଣନିଧି ପୟୋନିଧି ଦୟାନିଧି ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ଦ ହେ ନାରାୟଣ ତୁମ୍ଭେ କ୍ଷମାନିଧି ଜ୍ଞାନନିଧି ପ୍ରେମନିଧି ନିତ୍ୟାନନ୍ଦ

ଏତିକି କୃପା କର

ଏତିକି କୃପା କର ମାଆ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ ଅଧମ ସନ୍ତାନକୁ ଶ୍ରୀଗୋବିନ୍ଦ ଛନ୍ଦା ଚରଣରେ ସର୍ବଦା ରହୁ ମୋ ମତି ଆଉ କେଉଁଆଡେ ଯିବି ମାଆ ତୁମ କମଳା ଅଳାରୁ ସନ୍ତାନ ବତ୍ସଳା କରୁଣାମୟୀ ଶ୍ରୀଗୋବିନ୍ଦ ତୁମ ପତି

ଚକାଡୋଳାଙ୍କୁ ଗରୁଡ ପଛରୁ ଚାହିଁଦେଲେ

ଚକାଡୋଳାଙ୍କୁ ଗରୁଡ ପଛରୁ ଚାହିଁଦେଲେ ଅଭାବୀ ମନରେ ଭରିଯାଏ ଅସୀମ ଲୋଭ ଇଛା ହୁଏ ଛନ୍ଦା ଚରଣରେ ଲୋଟି ଯାଆନ୍ତି ମାଆ ଗୋ କମଳା କିଛି ଦିଅ ତୁ କୃଷ୍ଣ ଭାବ

ସ୍ନାନ ପୂର୍ଣ୍ଣିମାଠାରୁ ଆଷାଢ଼ ଢାଳୁଛି

ସ୍ନାନ ପୂର୍ଣ୍ଣିମାଠାରୁ ଆଷାଢ଼ ଢାଳୁଛି ଆମ ଭାଇ ଭଉଣୀ ତିନିଜଣ ଜର ଅଣସର ଘରେ ଆୟୁର୍ବେଦ ଚିକିତ୍ସା ପାଟି ଅରୁଚୁ କଷି ଓଉ ଖଟା କର