ଲୁହା କୁରାଢ଼ୀକୁ କାଠର ବେଣ୍ଟ କେବେ ହାଣି ପାରିବକି ମନକୁ ହୃଦୟ ମୋର ପାପରେ ପୁରିଛି କାହୁଁ ସାଇତିବ ନନ୍ଦ ନନ୍ଦନକୁ

ଅଲେଖକୁ କିଏ ଦେଲା ଏଡ଼େ ସୁନ୍ଦର ତୁମ୍ଭ ତନୁ

ଅଲେଖକୁ କିଏ ଦେଲା ଏଡ଼େ ସୁନ୍ଦର ତୁମ୍ଭ ତନୁ କିଏ ଦେଲା ଅଧରରେ ମୋହନ ମଧୁର ବଂଶୀ ସୁଗନ୍ଧ ରାଜ ମାଳା କିଏ ଲମ୍ବାଇଲା ଗଳାରେ ଛନ୍ଦା ଚରଣକୁ ସଦା ଝୁରି ମରଇ ମନ ହଂସୀ

ମୋତେ ଘେରିଛନ୍ତି ଏଗାର ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଷଢ଼ ରିପୁ

ମୋତେ ଘେରିଛନ୍ତି ଏଗାର ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଷଢ଼ ରିପୁ ତୁମ୍ଭଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଶ୍ରୀଧର ଯଦି ଯିବି ଯିବି କୁଆଡ଼େ ଅଧାଗଢାଙ୍କର ଛନ୍ଦା ଚରଣରେ ପଶି ଯାଆନ୍ତି କମଳ ଆଖି ହେ ଥରେ ଚାହିଁଲନି ମୋ ଆଡେ

ତୁମ୍ଭଙ୍କୁ ଯିଏ ଯେତେ ବେଶୀ ଝୁରେ ହେ କୃଷ୍ଣ

ତୁମ୍ଭଙ୍କୁ ଯିଏ ଯେତେ ବେଶୀ ଝୁରେ ହେ କୃଷ୍ଣ ତାହା ନୟନରୁ ସେତେ ବେଶୀ ଝରାଅ ଲୁହ ତୁମ୍ଭଙ୍କୁ କେତେ ଯେ ଝୁରି ଝୁରି ମଲା ଶ୍ରୀରାଧା ହେ କାଳିଦଳା ହୃଦୟ ବୋଲି କିଛି ଅଛି କୁହ

ଜଗନ୍ନାଥ ହେ ତୁମର ହୃଦୟ ବୋଲି କିଛି ନାହିଁ

ଜଗନ୍ନାଥ ହେ ତୁମର ହୃଦୟ ବୋଲି କିଛି ନାହିଁ ନ ହେଲେ କି ନ ବୁଝନ୍ତ ଏହି ଦୁଃଖି ମନ କଥା ଅନ୍ତର ବେଦନା କେଡେ ଯତନେ ମୁହିଁ ବାଢେ ଗୋଟିଏ ନ ଘେନି କେଡେ ଦେଲ ମୁଣ୍ଡ ବଥା

ମଲ୍ଲୀ ଚମ୍ପା ଫୁଟିଲେ ସୁଗନ୍ଧ

ମଲ୍ଲୀ ଚମ୍ପା ଫୁଟିଲେ ସୁଗନ୍ଧ କର୍ପୁର ଦୀପ ଜଳିଲେ ଜ୍ୟୋତି ରାମ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଭାଇଙ୍କ ମଝିରେ ଜଗତ ଜନନୀ ଜାନକୀ ସତୀ

ବ୍ରହ୍ମଦାରୁ ଶ୍ରୀରାଧା କୃଷ୍ଣ ମିଳିତ ତନୁ

ବ୍ରହ୍ମଦାରୁ ଶ୍ରୀରାଧା କୃଷ୍ଣ ମିଳିତ ତନୁ ଶୁଦ୍ଧ ବ୍ରହ୍ମ ପାବନ ପୟୋନିଧି ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ କେମିତି ଛୁଇଁବି ଲକ୍ଷ୍ମୀ ସେବିତ ପାଦ ମୁହିଁ ମହା ଅଜ୍ଞାନୀ ଦୁର୍ଗନ୍ଧ ପାପ କୁଣ୍ଡ