ପଥର ବିଗ୍ରହ ପାଦରେ ଭକତି ଢାଳିଲି

ପଥର ବିଗ୍ରହ ପାଦରେ ଭକତି ଢାଳିଲି ସତରେ କର୍ଣ୍ଣ ଶୁଣିବ କି ଉଶ୍ୱାସ ବଚନ କମଳା ସେବିତ ପାଦ ବେନି ପଖାଳିବି ଭୁଞ୍ଜିବେ ମୋ ଗୃହେ ପକାଇ ଚକାସନ

ଶରୀର ଗୋଟିକ ବାୟା ବସା

ଶରୀର ଗୋଟିକ ବାୟା ବସା କାଳ ବୈଶାଖୀରେ ଯିବ ଚିଡି ଚକାଡ଼ୋଳା କରୁଣା ଅପଲକ ଛନ୍ଦା ଚରଣକୁ ଧରିଅଛି ଭିଡି

ଦିଅଁ ଦେବତା ମଧ୍ୟରେ ମଣି

ଦିଅଁ ଦେବତା ମଧ୍ୟରେ ମଣି ସାଙ୍ଗରେ ତା ଭାଇ ଭଉଣୀ ଭାରିଜା ନାମ ମାଆ କମଳା କାଖରେ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ଧାନ ଗଉଣି

ପ୍ରେମ ଶ୍ରଦ୍ଧାର ଅଗାଧ ସାଗର ହେ ଦାରୁବ୍ରହ୍ମ

ପ୍ରେମ ଶ୍ରଦ୍ଧାର ଅଗାଧ ସାଗର ହେ ଦାରୁବ୍ରହ୍ମ ବୁଡ଼ିଗଲି କେହି ନାହିଁନା ପାପୀର ଉଦ୍ଧାରନ୍ତା ଅଧାଗଢା ବୋଲିଣ କିମ୍ପାଇଁ ଛଳନା କରୁଛ ମହାବାହୁ ପ୍ରସାରି ଉଦ୍ଧର ସବଠାରୁ ବଳବନ୍ତା

କାଉ କୋଇଲି କଜଳ ପାତି ହାଣ୍ଡି କଳା

କାଉ କୋଇଲି କଜଳ ପାତି ହାଣ୍ଡି କଳା ଏହାଠାରୁ ଆହୁରି କଳା ଆତ୍ମା ଦାରୁବ୍ରହ୍ମ ତପ୍ତ କାଞ୍ଚନ ଗୌରାଙ୍ଗୀ ନିରନ୍ତର ଝୁରେ ସବୁଠାରୁ ନିର୍ମଳ ହୃଦୟ ମଣେ ଶ୍ରୀରାମ

ଚକାଡୋଳାଙ୍କର ଚିହ୍ନ ସହିଷ୍ଣୁତା

ଚକାଡୋଳାଙ୍କର ଚିହ୍ନ ସହିଷ୍ଣୁତା ବକ୍ଷରେ ଭୃଗୁ ମହର୍ଷିଙ୍କର ପାଦ କମଳା ଅଖିଳ ବିଶ୍ୱର ଜନନୀ ଅବଢ଼ାରେ ନାହିଁ ଜାତି ଭେଦ

ନନ୍ଦୀଘୋଷ ଓଲଟ ଶୁଆ ବୋଲେ ଶାରୀ ଲୋ

ନନ୍ଦୀଘୋଷ ଓଲଟ ଶୁଆ ବୋଲେ ଶାରୀ ଲୋ ସୁନ୍ଦର ପଣରେ କେହି ନୁହେଁ ସରି କୃଷ୍ଣ ଭଳିଆ ଚର୍ମ ଚକ୍ଷୁରେ ନ ଦେଖିକି ହୃଦୟ ଦେଇ ବସିଲି କେଡେ ଭାଗ୍ୟ ମା ରୁକ୍ମଣୀ ଯାହା ବର କାଳିଆ