ଶ୍ରୀରାଧା ରାଣୀ ମାନ ଭଞ୍ଜନ ହେ ମୁକୁନ୍ଦ ହେ କେଶବ ଅର୍ଜୁନ ନୟନ ଜ୍ଞାନ ଅଞ୍ଜନ ଶ୍ରୀଗୀତଗୋବିନ୍ଦ ଚନ୍ଦନ ହେ ଜଗନ୍ନାଥ ନବାକ୍ଷରୀ ଭାଗବତ ମୁକ୍ତ ଆତ୍ମା ରଞ୍ଜନ 🙏🙏🙏

ବନ୍ଧୁ ମହାନ୍ତିକୁ ସୁନା ଥାଳିରେ ଦେଇଥିଲା ଅନ୍ନ ବ୍ୟଞ୍ଜନ

ବନ୍ଧୁ ମହାନ୍ତିକୁ ସୁନା ଥାଳିରେ ଦେଇଥିଲ ଅନ୍ନ ବ୍ୟଞ୍ଜନ ଯବନ ସାଲବେଗ ପାଇଁକି ରୁକାଇଲ ନନ୍ଦୀଘୋଷ ରଥ ନିଜର ଅର୍ଜିତ ପାପରେ ବୁଡି ମରୁଛି ହେ ପତିତପାବନ ଅଧାଗଢା କହି ଛଳ କରନା ହେ କୃପାସିନ୍ଧୁ ବଢ଼ା ହାତ

ଯାହା ଚରଣରେ ଦେଲି ଜୀବନ ସମର୍ପି

ଯାହା ଚରଣରେ ଦେଲି ଜୀବନ ସମର୍ପି ମୋ ଦର୍ଶନ ଇନ୍ଦ୍ରିୟକୁ ଦୁଇଟି ଚକାଆଖି ଆସ୍ତିକ ଭାବୁକ ରସିକ ପ୍ରେମିକ ହେଲି ଅଣଦେଖା କଲେ ହୋଇବି ନୀରୀମାଖି

ଦେହରେ ଆସନଟେ ଦେଲୁ ହେ ଗୋବିନ୍ଦ

ଦେହରେ ଆସନଟେ ଦେଲୁ ହେ ଗୋବିନ୍ଦ ଷଢ଼ ରିପୁ ପିଡାରେ ଦଣ୍ଡେ ବସି ନ ପାରେ ଯୋଗ ଆଠ ପାଚଛ କିବା ସାଧିବ ଅଧମ ଉଦ୍ଧର ଚକାଆଖି ଅପେକ୍ଷା ସିଂହଦ୍ୱାରେ

ପଦୁଟିଏ ନ ବୋଲି ତୁଣ୍ଡରେ

ପଦୁଟିଏ ନ ବୋଲି ତୁଣ୍ଡରେ ଚକାଡୋଳା କି ମନ୍ତର କଲା ସଦା ଭକ୍ତଙ୍କର ପ୍ରବଳ ଗହଳି ଛନ୍ଦାପାଦକୁ ହାତ ନ ପାଇଲା

କୃପାଳୁ ତୁହି ହେ ଗୋବିନ୍ଦ ଯାହାକୁ ହେଉ ସଦୟ

କୃପାଳୁ ତୁହି ହେ ଗୋବିନ୍ଦ ଯାହାକୁ ହେଉ ସଦୟ ତାହା ହୃଦୟରେ ସଦା ଜ୍ଞାନ ଅରୁଣ ହୁଅଇ ଉଦୟ ଲଭି ବ୍ରହ୍ମଦାରୁ ଅପଲକ ଚକାଆଖି ବାତ୍ସଲ୍ୟ ଦୃଷ୍ଟି ପ୍ରେମ ଉଚ୍ଛେଳେ ଷଢ଼ ରିପୁ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିଅନ୍ତି ବିଦାୟ

ଲୀଳାନିଧି ଅଶେଷ ସୁଧାନିଧି

ଲୀଳାନିଧି ଅଶେଷ ସୁଧାନିଧି ଯଥାବିଧି କେବଳ ସତ୍ତ୍ୱ ବୁଦ୍ଧି ନ ଭେଟିଲି କୃଷ୍ଣ ଛନ୍ଦା ପାଦ କରୁଣା ନିଧି କୃପା କର ବିଧି