ଦର୍ଶନ ନ ଦେଇ ଗୋବିନ୍ଦ ହେ ଭଣ୍ଡୁଛ ଆପଣା ସେବକକୁ ଦେଖାଉଛ ଚାତର ହୃଦୟ ସର୍ବଦା ଚିନ୍ତାକରୁ ନ କରୁଛି କି ପିନ୍ଧାବାସରେ ନ ପକାଉଛି କି ଅତର